Hayata Kaldığı Yerden Devam Etmek

İnsanoğlunun en rahat, en savunmasız olduğu dönemi hiç kuşkusuz ki anne karnıdır. Çünkü orda hiçbir derdin yok, yan gelip yatıyorsun. Düşünsenize öyle konforlu bir yerden nasıl bir dünyaya geliyoruz. Kötülüklerin, ihanetin, soğuğun, rüzgarın, yalanın baş gösterdiği bir dünya…

Doğduğu anda bebeklerin yaptıkları ilk şey her yerde aynıdır. Merak ettiniz mi, dünyaya gelirken neden ilk olarak çığlık atıyoruz diye? Aslında o zamandan anlıyoruz bu dünyada bizi ne kadar kötülük, zorluk bekliyor. İlk defa soğukla, ışıkla, rüzgarla… tanışıyoruz. Küçük bedenimizin bunlara karşı korumasız olduğunu anlıyoruz. Artık konforlu hayat dönemimiz bitmiş, hayat mücadelesini verme savaşımız başlamıştır.

Hayat mücadelemizi verirken nasıl savaşacağımızı da bilmemiz gerekir. Her insanın savaş taktiği de farklıdır. Kimisi kötülüklerin üzerine giderek savaşır, kimisi kötülüğün yakasını tutana kadar uzaktan bakar, kimisi tek başına, kimisi yanına bir grup alarak savaşır, kimisi de… Burada neden bu kadar çok savaş taktiğimiz var demiyorum. Önemli olan insanın mücadelesini verebilecek bilinçte olması.

Hayatta her şey istediğimiz gibi gitmeyebilir. Zaten bir şeyin olmasını istediğimizde hemen oluverseydi, inanın ki o şeyin pek de bir değeri kalmazdı. Bir şeyi kıymetlendiren, isteklendiren de onu ne kadar sürede elde ettiğimizde yatmıyor mudur? Düşünsenize hayatta hep mutluluk mutluluk olsaydı mutluluğun bir anlamı kalır mıydı, beyaz bir tahtaya beyaz tebeşirle yazı yazsaydık kim okuyabilirdi yazılanları?

Bazen her şeyin bizim isteklerimiz dışında gerçekleştiğini düşünmüşüzdür. Hatta bazen artık bu hayattan bir şey istemeyeceğim, ne zaman bir şey istemeye kalktıysam kapısını kapattı yüzüme dediğimiz olur. Aslında o kapı boşuna kapanmamıştır yüzüne, oturup güzelce bir düşünsen anlayacaksın kapının kapanma nedenini. Bir şey istemek için birinin kapısını çalmaya gittiğinde bir şeyler yapman gerektiğini, elini kolunu sallayarak gidersen elbette o kapının sana açılmayacağını, açılsa da tez zamanda kapanacağını bilmen gerekir. Yaradan bile o güzel mekanına, Cennetine bizi almak için bizden bir şeyler istiyor.

İsteklerinin gerçekleşmesini istiyorsan; onun peşini bırakmayacaksın, o seni bıraksa da. Kaybetmek veya kazanmak bizim elimizdedir. Ama biz elimizde olmadığını sanır ve kazanmak için savaşa girmeden kaybederiz.

Sürekli de belirtmeye çalıştığım gibi önemli olan kişinin verdiği savaşın bilincinde olmasıdır. Diğer bir önemli nokta da savaşını ne olursa olsun bırakmayacaksın. Kazansan yeni bir mücadeleyle yola devam edeceksin, kaybetsen de vazgeçemeyeceksin mücadelenden. Yani ne olursa olsun yola kaldığın yerden devam etmesini bileceksin.

Psikolojik Danışman

Nehir